Menschenwee, Derde boek, Zomer

ii5

schooier, van wien ieder wist dat ie nooit vleesch zag. — Kerel, aangestooten door 't lachen, lolde zenuwachtig-schel door, om zich van z'n eigen verlegenheid en benauwing af te helpen. Door de menschenprop joeg weer drift. Nauwer drongen kerels en meiden naar 't tafeltje öp. — Brallend gekrijsch uit den troep gierde uit :

— La' jai je nie naime Piet !.... aa's t'r pain is mo je.... f'rdomd,.... mo' je 't uit skraife.... aa's 'n kerel!

— Nou.... da' kaa'n je op toetere !.... riep ie driftig, op en neer wippend z'n kaken, terwijl tandentrekker telkens een tangsnavel z'n mond induwde, scherp loerend den beweeglijken donkeren gaapmond in.

— Ja vriend.... indièn gij.... ü niet rustig houdèn kunt, gedurèndèn een kortèn poosèn zal ik u.... moetèn opgèvèn.

—■ Nou seg... hep gain loarie... ik stoan t'met aa's 'n poal! furt! furt nou.... debies !....

Wijder sperde tuindersknecht z'n mond en strenger, in tang-gerammel, keek kwakzalver er in. Sierlijker en geaffekteerder wellustte z'n schorre stem hoogdravend gepraat uit. —

— Ja vriènd.... in dit géval, bij dén staat üws monds.. zal één kies.... verwij dèrd.... moetèn worden. — Wil èvèn.. uw geëerden nek achtèruit dringen,... Zoo., juist zöö!.... Ik zal u.. trekkèn geheel zonder pijnèn.... zoöals.. Jaack Rözel altijd trekt.... zondèr.... schokkèn.... zonder stöö-ten.... zonder smartèn.... zondèr soufransèn....

Doodstil loerde de kijkkring op z'n handen. Achterstaanders rekten zich op teenen, om beter te kunnen zien. Kalm draaide de Jood van z'n verroest grimmig stelletje, beplast met water uit 'n glas, een grooter snaveltang los, rood van roest. — Even boog ie in, z'n lichaam, sperde met één hand den mond, drukte plots haastig, de tang in donker gaapgat vóór 'm, verplaatste andere hand in bliksemsnel beweeg, achter den nek van den kerel, die öpstaarde hemelwijdte in, met gespannen kop, woest-verwrongen, donker-harig. — In één draairuk trok Jood de kies er uit, terwijl de kerel nog z'n kop naar achter hield gekrampt, niet beseffend dat ie al geholpen was. Zonder den