Kunstenaarsleven, tweede deel

146

grijs, en 't vrouw-verlangen doortrilde haar lichaam, verlevendigde ieder gebaar met een streelende teerheid. Nu pas zag ie goed de bekoring van haar figuur, van haar gang en gevlei heelemaal. Hij voelde 't in de fluistering, 't fijne geruisch van haar kanten volants, 't Leefde en trilde om haar kleeren. De theeroos geurde altijd om haar heen.... 't Beefde uit haar volle, dan plots zacht kwijnende stem. Hij stikte er half onder. Nu ging hij 't beseffen als een schuldig, en zwoel samenspannen van passies tegen Soonbeek. Hij werd nu bedrieger en haar man horendrager. Zou hij die verlaging van zichzelf dulden ? Was hij nu niet 'n ellendig, zwak kereltje, dat zich door 'n loome overheersching van zinnelijke streelingen liet onderbrengen ; van zijn werk en van Louise liet afhouden ? Moest hij op een afschuwelijk-banale manier ״gesnapt" worden met een getrouwde vrouw, die hij heel lief, heel charmant vond, maar voor wie hij geen innig diepe aandoening gevoelde ? Was dat niet de satanische ondergang van zijn bestaan als kunstenaar, de ondergang van zijn werk, waarvoor en waaraan hij alles, alles, iedere persoonlijke relatie, ieder persoonsgeluk had willen offeren ? 'n Burleske komedie van den duivel. Dat was de weeldewijn, die zijn bloed vergiftigde. Een lijkopening aan z'n ideaal. Waar was in hem die goddelijke opstandingskracht van toen, al zwervend en verknauwd wordend in zijn ellende ? Zou hij niet vallen door den geldman Soonbeek, hij zou nu vernield worden door diens vrouw. Zij, in hare teedere besluiping, haar omkoestering, haar vereering, maakte hem gek, stookte de nevelen in z'n hersens. En als zij steeg, plots, tot een hartstochtelijken uitval, dan sleepte ze hem mee, was ie niets, ondanks al zijne theorietjes, bespiegelingen en zelf-voornemens. Neen, ze was niet van een erotische zwoelte, haar liefde, maar toch van een gloeiing, die op hem inbrandde, hem doorsidderde.

Dat ongeluk, die zwakke ellende van zijn wankele natuur, doorkerfde z'n werklust. En toch moest, moest dat uit zijn. Niet alleen voor hem, maar ook voor Soonbeek en voor Louise.

Een paar dagen lang bleef hij midden in z'n korrectie weg.