Studiën, eerste bundel

219

want alleen met vergelijkingen is dit te verduidelijken. Er wordt té veel dadelijk uit den kindermond opgevangen en even dadelijk neergeschreven. Te veel dat door der schrijfster's ziel niet is verdiept met eigen stijl-gevoel. Gesprekjes weergeven is geen dialoog, hoe letterlijk de weergegeven woordjes en zinnetjes ook zijn. Wat de kinderen zeggen in het leven heeft natuurlijk wel waarde, maar de hooge en werkelijk groote dialoog ontstaat pas in de door de ziel van den kunstenaar herschapen taal-levingen. Dialoog krijgt alleen dan diepte, als hij geheel op hetzelfde geïndividualiseerde plan staat van de waarde der menschen en omgeving. Dialoog scheppen is even moeilijk als tragiek scheppen, of liever moet zich geheel scheppend oplossen in de gansche uiting. Evenmin als 'n fotografische opname eener omgeving, die alleen door de ziel van een kunstenaar er in te brengen stemming kan weergeven van die omgeving, evenmin kan een fonografische op- en overmate van een gesprek de stemming weergeven van de ziel der wezens die spreken.

Dialoog is stemmingskunst in de hoogste volmaking en 'n innig-levende dialoog kan nooit 'n klankweer-geving zijn van afgeluisterde zinnetjes.

Dat mevrouw Boudier—Bakker ook dialoog kan schrijven, zóó dat hij kunst wordt, bewijst ze in hetzelfde boek.

Dan geeft ze samen-levinkjes mét stemming, raak, fijn-volgend met het dialogiseerende woord, iedere wending der stemming en de subtiele ontroeringen van het kinder-innerlijk.

In de schets Inkt is b.v. de dialoog dikwijls zeer goed en van een fijn-humoristische levendigheid. Nergens hier afgeluisterde of dood-weergegeven vragen en antwoordjes, zonder stijl-relief.