Studiën, eerste bundel

216

gaf zelfs 'n ietsje Noorsche mystiek, en het zacht-ingehoudene, tragisch-bewogene ging door een groep van romantische verhaal-motieven, die in hnn fantastisch-realistische tweeslachtigheid maar geen vasten en diepen indruk konden geven.

Het was voor my altijd nog zeer de vraag, of in mevrouw Bakker zooveel oorspronkelijk scheppend kern-leven gloeide dat ze in dat hybridisch genre iets van beteekenis zou kunnen leveren. Toen kwam haar boek: Wat komen zal dadelijk als een terugkeer naar den onvermengden verhaalgang van simpele levensgebeurtenissen, mede als een groote geruststelling.

En nu dit boekje Kinderen.

Een zeer lief werk, waarover het past zeer verheugd te zijn!

Hier geen balsturige, innerlyk-onklare romantiek, maar eenvoudige levenswaarneming, meestal zeer zuiver weergegeven in soberen stijl. En toch is de kinder-waarneming geen alleen-staand feit gebleven. De voorstellingskracht werkt in deze schijn-simpele levensnotities van humoristisch of tragisch kindergedoe dikwijls scheppender, sterker en met machtiger psychische spanning van het voel-vermogen, dan bij uitgedachte, z.g. óm de stóf, veel hooger staande, door zwaardere levens-beroeringen geslagen fantaste-rijen.

Daar is al dadelijk de schets: Voor 'teerst; de geschiedenis van een vijfjarig ventje, dat voor 't eerst naar school gaat, en door zijn vader gebracht wordt. Zoo innig en subtiel van fijne kinderpsychologie is hier meegevoeld de angst van 't mannetje voor de school, de klasse, de vreemde omgeving, de juffrouw. En alles is gebeeld in zoo levendigen stijlrijpen toon,