Studiën, eerste bundel

202

een waarschuwing zijn, op veel lager levensplan zoo iets tóch aan te durven.

De wiekslag van het genie suist niet om zijn werk. Moet hij daarom in grootdoenerige woord-stoutmoe-digheidjes zich zelf opschroeven? Alle elementen zijn er om hem een zuiver talent te doen worden! Is dat dan niets? Een zuiver, echt talent?

Zijn dialoog is meestal zeer onvoldoende. Wèl hóórt Goudsmit heel goed, meer niet. Maar laten de jonge auteurs toch eens bedenken dat dialoog-schrijven groot-scheppende arbeid moet zijn; dat, wat zij geven, meestal blijft gehoorde, nageschreven, opgevangen gesprekjes!

Dat is een kunstje van lagen rang. Voor lévenden dialoog kan men zijn eischen niet hoog genoeg stellen.

Tot nu toe is het impressionistische en realistische element in 't werk van den heer Goudsmit verdienstelijker dan zijn dialoog-bouwen en het gevoel voor lévende, in-gangzettende handeling.

Wat nog zeer te prijzen valt in Dievenschool is dat het verhaal niet gerekt blijkt. Hoe dikwijls wenscht men niet, dat de hersens der meeste jonge schrijvers zoo véél wegen als hun foliant-zware boeken. Goudsmit heeft in den verhaalbouw gelukkig zichzelf niet uitgebuit! Die niet zooveel te vertellen heeft, dat hij er over dreigt te struikelen, make het kort!