Studiën, eerste bundel

138

natuur, en heeft niets te maken met op uiterlijke realiteit en verschijningsvormen ingaande waarnemingskunst.

Ook Spoor toont een opmerkelijke en suggestieve sensitiviteit in zijn ״waarneming" van kindertoetjes. Dat is geen bloot zinne-waarnemen, maar iets oneindig diepers. Ook hij ondergaat verschillende ontroeringen. Eerst de aesthetische, dan de 'psychologische, dan de technische.

Men ziet in elke teekening bijna van Spoor de ambitieuse studie. Hij begreep zeer goed en zeer innig dat hij zonder afzonderlijk aandachts-werk van alle details niets kon uitvoeren. Men kan niet zóó maar, door de hevigste of diepste aanvoeling van wat ook, in dit geval hier van kinderleven, — teekenen of schilderen of schrijven. Men moet ook de teeken-gave bezitten en als er deze is, bestaat pas het grondelement om verder te werken, onafgebroken zwaar en met de heiligste wijding te studeeren. Hoe beter het technisch materiaal beheerscht wordt, hoe zuiverder en inspanningloozer het groote werk ontstaat, waarin zich de moeilijkheden van de techniek vaak concentreeren en oplossen. Het grootste genie heeft studie noodig, ontwikkeling van grondkrachten. Zonder deze evoluaire ontplooiing komt ook zoo'n wezen er niet. Natuurlijk doet het genie op eigen manier z'n studie-arbeid. Voor hem bestaat geen bepaalde school. Hij schept zelf regelen en grondwetten, waaruit zijn genialiteit het snelst tot macht en spanning komt. Maar gestudeerd móet er worden.

Spoor nu heeft hard gewerkt en in de studie al levende schoonheid in verschillende teekeningen bereikt.