Het Volk God's, Menschenharten

87

twee kanten; naar vriend en vijand. Zij dampte een dikke cigaret zacht-knetterend-snel op en mikte de asch met haar pinknagel in een bakje, vlak voor Hoeyendos' handen.

Tillema smaalde terug; liet snel de polemiek-castagnetten klapperen:

— Ik leen jouw lakschoenen toch niet voor je triest Mephisto-bal,... de waarde der onwaarden!

Tillema, naar de luisterenden zich richtend, hield

vol:...... onder de oudere generatie leefden nóg de

grootste, scheppende krachten, de diepste...

— Weg ermee, nos pama natamus, notaris-ziel!...

schimpte Van Haaften weer naar Tillema......

Oükleer, glibberige gletschers, pachydermen... oiseau-mouches!... Poignardeer ze!... En Tillema,telaatge-borene, apologeet van gebarsten testen, testamentair executeur,...... de onvergankelijke Candidaat-

Jurist, met de opgezwollen oogleden van het vossen, snapt niets van het nieuwe beeld, het nieuwe rhythme!... We zijn telkens weer een ander! Maar diep in het veranderlijke is het onveranderlijke!... We

wisselen Buzzi met Govani uit...Verlept, verlept......

Fiumi, verdord, Gozzano verlept...

Tillema plakte zijn glimharen, overwoog.

— Sla dood Heeren, wanneer ge de waarheid liefhebt, spuw dan gif, gif, gif!...

Zoo gierde bioloog Branders, in reuzelol.

— Wég met prosodie, met caesuren, met visueele ziening!...

— Io Vivat!

Branders' uitgerekt gezicht schoot in purpervlam; daaronder het sulpher van zijn groene tanden. Hij bralde:

— Op voor het modern-dynamische metrum, voor den bovenmensch, de machine en voor de gedisciplineerde zelfbepaling!...