Het Volk God's, Menschenharten

68

Kappers... Wat 'n fijne kerel, lui!... Evident de nobelste... En Prof Bolk was de knapste... daverend!... Je stond altijd te beven op zijn college!...

Minnie, in eeuwige deining, het fijne mondje rad en rap, hekelde ׳en prees wel twintig Proffen schei-driftig door ׳elkaar. Dié was een schapenslachter, maar de andere een toffe snoes! Die een vitter, een échte frik-bovenmeester, jakkig!... De andelre, een gluiper, een fijne stinkerd. Die... ultimus... en dié, dié, o Galeen,... die was een gevaarlijke charmeur. Eerst kabaal tegen pagekopjes en bloote armen op College... Nou dat veranderd! Ook alweer af... Meisjes, oppassen! Zijn heele leven is één hekeldicht!...

Zij sprong nog eenmaal woest overeind, jeukte van haar brutaal-mooi gezichtje de puistjes stuk en schril gilde haar lachstem weer:

—• Heeren,... kijk jullie toch Branders eens giftig loeren... Aï, mijn ,,beminde"!... Hij zou wel een schotje tusschen ons en de Profs willen timmeren!... Oergekke sneeuwmuis!...

Zij oreerde spottend:

— De vrouw moet een wezen van liefde zijn......

jakkie, zoo zeit-ie!... Maar zelf is hij een bliksemende

stiekemerd, tusschen Juni en October!...... Wat jij

jog?... Op ons dispuut, niet boy?... Dan weet je 't wel, onder je bioleügenaars en onder je tiendaagsche groenloopers...

Zij bespotte, bestreed, overratelde zichzelve en anderen, met fictieve vechtbewegingen. Zij noemde haar ,,beminde" nooit meer biolóóg, sedert hij repi-titor was geworden. Zij zwalkte in haar witsluierende jurk als in een wolk...

Branders' uitgerekt, roodachtig gezicht zakte nog langer wég. Hij werd telkens overbluft door de opge