Het Volk God's, Menschenharten

•518

kindere...... Ik bedrieg an u niet...... Uw aanstaande

mama heb toebehoord an 't Hof, an 't gevolg van de Koningin... Wacht,... ze brenge u allegaar werk-zaamhede na huis... Ze is uw eveknie!... Ze spreke van de opvatting van uw hart... Pas-u-op!... U wordt zoo wit as uw bruidssluier... nie bang weze, kindje... Onnoembaar!... Ik heb 'n broer gehad, hij was haas prezedent van Amerika... Toe kreeg ie 'n beroerte... Hebbe ze vrinde valsch gelache en valsche kaarte tege 'm uitgespeeld... Pas-u-op... Onnoembaar, wat ik zie... begrijp u?...

Zij slurpte Rebecca met de wolfgroote oogen op. Haar adem stokte...

— Ik heb... ik heb 'n zwager, die is de hoogste van 't gasfebriek gewees!... Nou is ie armer as ik... Ja, vroeger, juffrouw Bekkie, was ik beeldschroon... zoo schroon as u... Ware alle manne an mijn geregeld vastgekletterd...... Maar ik heb nooit me bed bezoedeld... ik bin reine maagd gebleve... Ik had zoo kenne rijje in ope kelesse mit ope livrei van vore en van achtere... Maar toe zee God mijn... als... als... als je dat laatste teneel speelt, verdrink je zich... Ik heb cemedie's gezien van manne mit wilde pakke, die me hebbe wille verstikke... die namme zoo-maar de kuil van 'n ander op... Maar vrees niets, zee God, en ik beefde en rilde, maar was niet bang!... Ik had hóógste kenne weze van alles...

Weer zonk er een extatische stilte om het onbewuste somnambule-schepsel, mediumiek en droomerig als haar zachte stem, haar doorzichtige magerte; levend in verduistering en licht van den nobelen geest...

— Juffrouw Bekkie... ik bin 'n wondermensch... al sloeg God me mit zijn straffende hand... Ik heb gezichte genome over de heele wereld... van Adam en Ewa óf......Verre gezichte!...... God heb mijn 't ver