Het Volk God's, Menschenharten

•489

de Joden onder een volkeren-vloek; worden zij verachtelijk gehoond; hoon, erger soms dan marteling, uitroeiing, dood. Eéns waren zij in Egypte slaven van Pharao. Velen zijn het gebléven. Al leefden de Joden in Nederland vrij, voor heel Europa bleven zij de uit-gespogenen, de omver-getrapten, bezien als een goor rassenafval. Nóg zijn zij niet het slavenhuis uitgevoerd. Bloed, vuur en rookzuil gloeien, vlammen en walmen steeds. Nog ééns moest de gestalte opdoemen van een nieuwen Bar-Kochba, gelijk aan den heros uit de Romeinsche verdrukking, door Rabbi Akiba tot een verheerlijkten held uitgeroepen. Want de eerstgeborenen liet de Eeuwige niet meer van de aarde knakken, gelijk vroeger maaierszeisen, de halmen. En daarom is Pésach zinnebeeld, ook van Opstanding, Vernieuwing, Bevrijding onder het Priestervolk...

Wat gebeurde er toch in Josua, dat hij niet meer sidderde, kromp en opsprong van verrukking? Had hij niet meer de Simga sjel mitswa in zich, de vreugde van de heilige plichtvervulling? Hij, Josua, die door iedere vezel van zijn wezen met de Thora verstrengeld was en haar wetten met goddelijke vervoering in zich verwerkte,... ademde hij niet eeuwig in ontzag voor Schepper en Schepping?... Vroeger zijn ochtendwandelingen naar Snooge,... een en al blijheid en droom, in nieuwe zon en lentegeur...

Josua zag weieens paleispoorten van oude Joodsche koningen, onder zengend blauw van den Jeruza-lemschen hemel, trillen van witte hitte. Hij hoorde weieens boomenloof vreemd ruischelen in bergvalleien... Hij zag weieens tempelkoepels glanzen en flikkeren als gouden trilzonnen,... zóó midden in de Rapenburgerstraat, vlak bij de Synagoge-klinkertjes van het Voorhof... Maar dan werd hij onverhoeds wakker door een