Het Volk God's, Menschenharten

•483

boomen. De overzij van het Jonas Daniël Meyerplein, waar in het ontzagwekkend-hoog bouwvierkant, de Portugeesche Synagoge oprees, bleef in droomrige, schuwe stilte verzonken. Het verkeersrumoer, ge-claxonneer en straatgeroep, raasde langs de groote Hoogduitsche Sjoelen. Om de lage, stille, zinderende huisjes van de Portugeesche Synagoge, droomde een sfeer van eeuwenoud gebeuren. Bijeengebogen schenen de parochiewoninkjes,• het stille seminarium, de gemeente-leesvertrekken, archief en administratie. Zware pleinboomen helden naar de geheimzinnige, lage huisjes over, terwijl vele stammen met tak en twijg tot de hoogte der boogramen en koperen kandelaren van het plechtige Godshuis opklommen...

Aan den overkant van het Jonas Daniël Meyerplein daverden trams, vrachtauto's, tufs en marktkarren. Hier dommelde stadsstilte een droom van eeuwen. De dwergelijke huisjes schenen het donkerbruine, toon-zware baksteen en de groen-doorschijnende, hoog-naakte ramen van het groote Godshuis te willen beschermen. De naïef-kleine huisjes, met de bleeke blikkering van al hun kleine ruitjes en het gordijntjes-wit, door één grijsleien pannendak aan elkaar geregen, joegen hun schaduwen op en saam naar de bestoepte zijpoort, die onder gedempt licht van boomen wegschool, met haar mosgroene, duistere deur. Naar de Nieuwe ■Heerengracht toe brak moderne huizenrij droom der geheimzinnige huisjes en hun stille, oude parochie-glanzen. Tusschen pleinboomen glinsterden vensters van profane woningen...

Om tien uur doofden de gamits-vuren, op bevel van brandweer en politie.

Josua bad het gebed over de gamets-vernietiging, vastte en zweeg. Hij at zoo weinig, kermde het meelijstemmetje van Truddie. Inmiddels vastte zij mee. De