Het Volk God's, Menschenharten

•473

zij öp en hoorde, door het donker-opene, gevangachtige, hooge tuimelraampje, het eentonig molenklepperend geluid, bij buren achter. Dan dommelde zij weer in.

Josua bleef, schuw-verlegen, uit haar omgeving. Hij rilde wanneer hij zijn dochter zoo bleek en nerveus, stil-aandachtig liggen zag. O, die rouwkloks-dreun in zijn zwakke hoofd...

Rebecca voelde zich alleen en heel neerslachtig. Neen, zij wou niet huilen, maar kwellend heimwee kroop snikkend in haar op. Zij voelde wat er in Uriël moest omgaan. Hij mocht niet bij haar. Hij mocht haar niet zien...

Rondom jakkerde en klepperde tante Truddie in haar vernietigingsijver bij de gamets-zoektochten door alle vertrekjes, afgunstig op buurtjes, die al ,,an kant" hadden. Voor tante Truddie zou gamets-vinden op Pésach iets vreeselijkers zijn dan rauwste moord, ondanks het „kal ga miera"!

Ook Josua leefde vroeger, in de maand Nisan, als in een heldere vreugde, in paradijssfeer. Het licht tegen avondval werd in de hemelen als goudschuim. Lente... Het feest van den Heiligen Uittocht, van de Verlossing door den hemelschen Vader!... Alles was hem blijheid en geluk geweest tegen Paasch en den matsa-tijd; het hooge Feest-der-ongezuurde-brooden; de verrukkelijk-innige stemming, in Snooge en thuis op de heilige Pésach-avonden; het zangerige wonder der

Hagadah...... Ieder jaar, met sidderende geestdrift,

herlas hij het verhaal over Israël's Uittocht uit Egypte. Altijd klonken lied en refrein hem weer nieuw. Dit zou het, dacht hij, tot zijn sterfuur... En geen oogen-blik prangend gemijmer of zorgen-angst... Maar dat onverwoestbaar-hooge geluk ving eerst aan, wanneer

Gametis; gezuurd. — Kal-ga-miera: Gebed, waarbij verklaard wordt, dat het gamets, hetwelk zich tijdens het Paaschfeest in huis mocht bevinden, gelijk is aan stof, dus zonder waarde voor het gebruik.