Het Volk God's, Menschenharten

•455

Esther's oogen sprankelden.

Eg, in bontmanteltje, stormde de Heerenkamer binnen; hevig opgewonden. Zij negeerde straal en hooghartig het onderhoud tusschen Mama en Ur. Haar goudkristal-oogen gloeiden koortsig. Verradende geest van haar geslacht,... spotte Leo altijd.

Eg had zoo juist in een ochtendblad iets zalig-geks

gelezen over een zekere Edna Murray...... Zalig

gewoonweg! Het leek wel een lollige Aprilmop, maar het was geheid-waar... denderend! Knal!... Edna was een ,,beeldschoone", jonge Amerikaansche vrouw uit de omgeving van Kansas-City; gevaarlijkste en meest-meedoogenlooze bandiete, die de hééle streek bedreigde met kogel en dood, op het oogenblik dat zij buit, juweelen en geld opeischte. Dolletjes die spanning!... Edna Murray werd door alle misdadigers-benden als een heilige en heldin vereerd.

Eg, de oogen wild-schitterend, vond geen woorden genoeg om Edna Murray's beeltenis te prijzen. Door haar fijne lipjes schokte een zenuwachtig kramptrekje... Mama moést kijken... Uriël moést kijken... Zij riep luid om Maggie, Bob en Caro... Die Edna was zóó ridderlijk, en zóó voornaam als rooveres, dat zij al haar slachtoffers betooverde door haar charme.

Oer!...... Geen romantische leugens, geen filmgepruts

hoor!...... En niks geen poppenkast van Hollywood,

hoor!......

— Oer, knal... écht knal, Moes,... iets voor mij, Ur!... Nou... wat?... Die kweekt ook geen oranjeboompje in 'n potje!...

Zij gierde door de Heerenkamer, om Caro te zoeken en haar alles te kunnen vertellen. Die Edna!... Die Edna!... Die vrouw-rooveres kuste haar slachtoffers zóó maar, wanneer zij ze eerst heelemaal had uitgeplunderd... Knal!... Maar eerst liet zij ze allemaal knijpen, met een klein mik-pistooltje. Zalig...... nee