Het Volk God's, Menschenharten

389

legendarische edelaardigheid, alsof ze ook in den stroom wilde verdrinken. Maar er was niets meer stop te zetten op den zwarten akker. Speelden de groote, slimme en fiere heeren met het commercieel-vlugwerkend vernuft, blindemannetje? Want de De Beers Cy. raakte van haar voorraad toch al bijna niets meer kwijt. Nu zouden de zelfopwinders en tactici gaan schreeuwen: wij herstellen de markten!...

Herstellen? Herstellen? Het mocht wat! Nergens hoorde je vraag naar ruw noch naar geslepen. Poppenkast, de heele ״herstelling"! Kapjes van twee jaar geleden nog vijftig, zestig gulden per karaat, kon je nu op de Beurs in dien kikkerpoel vol kroos, koopen voor tien, twaalf gulden per karaat. Een val om van te duizelen! Telkens door iets anders, een trap op de borst. Straatarm, doodstervend-arm werden ze allemaal. Ook hij!

Weer overgreep Rozenheim een ontzettende angst, zoo hévig als hij nog nooit doorleefd had. Henri zag zichzelf, een moment, grauw, bedelend... totaal geruïneerd, uitgelachen en gehoond. Een hallucinatie, een cauchemar!... Toen schoten zijn gedachten weer terug naar het De Beers Cy.-nieuws. Stopzetten, een goéde daad der De Beers Cy? Stopzetten, waardevastheid schenken aan diamant? Wie had ze dat ingeblazen? Je reinste onzin... De stockhouder raakte toch niets kwijt, of hij verkocht alleen tegen vernielprijzen; moordprijzen. Het bleef hardnekkig dobberen van een vliegtuigwrak op den oceaan. Maar voor hun allen... verzuipen! Al schitterde ook in de verte een stalen plint!

Henri schrok op door een rinkelende gedachte... Misschien zal de groote mijn-trust der De Beers Cy. heel gauw uit elkaar moeten spatten. Hoe machtig de draagkracht van deze geldpyramide ook was, ze had toch haar grenzen. De laatste jaren deed ze niets