Het Volk God's, Menschenharten

382

— Juist,... kreet de ander.

— Mr. Kool, getrouwd met een schatrijke bankiers-familje... Maar zijn vader was doodgewoon sjammes

in Den Helder...... Doodgewoon! Toen hij trouwde,

moest zijn vader overkomme. En de advocaat stuurde een telegram: Vader, spaar vooral geen geld. Kom éérste klas! Ben aan trein!...

De trein kwam mét sjammes Kool, met zijn vader, en de schatrijke zoon stond met zijn schatrijke bruid-snoesie hem op te wachten... Daar stapt Zijne Excellentie, bewaunis de Sjammes uit Den Helder uit, zóó regelrecht op zijn zoon af... uit een morsige derde klas!... Zoon verbouwereerd...

— Ik telegrafeerde u...

— Ja... éérste klas... ik weet wel,... maar zonde voor God, jongelief......Dat is alaulem verdiend!......

Makelaar Henriques had hem nog gekend, dien Mr. Kool met zijn monocle en zijn hooge zij, zoo rechtop als een paal... Maar zijn vader bleef koster van een buurts joelt je!...

— En die andere aartspronker dan, die nou nóg pocht,... juwelier Verkleef...

— Zijn vader stond doodgewoon op de beesten-mart!

— Wat zou dat?...... De grootvader van bankier

Bronkers stond óók op de beestenmart... Hij trouwde

met die Pottegies-zijn-dochter...... Rimeiro, die 'n

reuze-verbeelding had als de koning!...

— 'n Kuns... die heeft zijn dochter nooit meer willen kennen, omrede zij met een Tedesco was gaan trouwen...

Henri voelde vermoeid, de Beurssfeer in haar barsche zwaarte al akeliger op hem drukken. Hij wou hier wég! Hij rilde van al die zich wrekende herinneringen. Hij zat uit te staren op het naargeestige buurtje.

Sjammes: koster. — Bewaunis: helaas. — Alaulem: ten minste. — Tedesco: Duitsche Jood.