Het Volk God's, Menschenharten

366

jouwend spotgekijf. Hoog wendde hij zich tot den wreeden vloeker:

— Offerte?... Doet u geen moeite... Ik koop niets!

Beleedigde indringer slifferde mopperend weg.

Henri geïnteresseerd, vroeg Ouderkerk:

— Wat is er nu met die meeuwen-geschiedenis?

— An de Amstel moet u eens zien, bij de roei-huizen, als 't vriest... Openings-ceremonie, vlak vóór uw kantoor...... Vier dagen geleden heeft 't fel gevroren... Heb u de asphalt-vuren gezien?... Toen kon u zien wie Joden-meeuwen waren of Christenmeeuwen...

— Geen andere zorg?

— Doet 'r niet toe... alles heeft z'n wisselbeurt... De Christene-meeuwen stingen op 't ijs en drentelden rond... of ze namen de vrije slag over alle afstemden... Maar de Jodene-meeuwen met bonte mutsies op, bleven allemaal op de wallekant plakken,... jónge plombière... je kan niet weten!...

Een zwartharig eigenwerkmaker, nijdig en kefferig, kreet naar Ouderkerk:

— Dié spot!... Ochenemmis... je lijkt zélf wel 'n Jodemeeuw, met je kromme snavel en je rol-luiken!... Nee... die is goed!... De conducteur van Benne-broek, Bloemendaal en Sjanghai!...

Uit den ,endenhoek" brulde wraakgierig gelach los. Zij hadden den zwartharigen giftigerd wijsgemaakt, dat Rozenheim méér dan een ton goedkoop geslepen had gecacheteerd...

— Meneer Rozenheim,... viel Joost Ouderkerk in, bij het naderen van een geweldig-omvangrijken, morsigen kerel,... mag ik u voorstellen...

— Een smokertje heb ik liever....... grolde de

morsigerd.

— Hier heb je een van vijftien spie... met sjkorem en al!

Ochenemmis: inderdaad. — Sjkorem: leugen.