Het Volk God's, Menschenharten

330

anoniem geld gestuurd aan goede vrienden, die in nooddruft waren geraakt? Hij genoot in stilte van zijn hulp; alleen zij wist het en moest zweren, er met niemand over te spreken. Bij dié sigaren-menschen kocht hij, anders hadden zij schade. Bij dién bloemen-man moest gehaald, anders had die schade. Hier en overal moest gekocht, anders ondervonden al die leveranciers schade... Overdreven gulhartig; gul tot het einde... Maar tegenwoordig keek Papa op een muntje van tien, met angst in de oogen. Uriël moést vader in alles verontschuldigen.

Uriël luisterde rustig, maar in zijn oogen brandde iets fels, iets vastbeslotens, dat Esther nog nooit zoo erin had zien schitteren.

Uriël stelde Mama gerust. Hij voelde leed, angst, vernietigings-bedreiging van Papa heelemaal mee. Maar het gevoel met Rebecca stond er buiten. Hij wilde zijn nichtje... wanneer het niet anders kon, ten koste van alles. Hij zou wachten, maar hij zou vader zélf spreken...

III.

Henri Rozenheim zat krachteloos en verkommerd, in zijn schemerende werkkamer op het Museumplein. Beangstigend-lang had hij Esther gesproken over de ontspoorde zaken, de verpletterende geldverliezen, den verlamden handel. Groote kooplieden, juweliers en groote makelaars,... zij werden allemaal in de pan gehakt door de wereldcrisis. Stuk voor stuk gingen zij naar den duivel! Het geleek een wilde wraak van het lot......

Diep haalde Rozenheim adem. Esther wist niet wat er omging, zei Henri ontzet. Zij huiverde wel, maar het was nog veel vreeselijker dan zij vermoedde. Zij zou wegkruipen van schrik, wanneer zij alles wist van