Het Volk God's, Menschenharten

314

grauwgewerkte vingers, de praal-oogen gesperd, lachte goedig en galmde dom naar zijn broer:

— Bin ik me daar vemiddag zoo-maar in Krasne-polski binnegeloos...

— Jij?

— Ja ikke... Versta wèl, nie veur 'n biefstuk mit gebakke aarepele... voor noppes, in de biljartzaal... 'n Prach!... Geregeld 'n balle-peleis!...

— Wat 'n lef!

— Mag je stiekem staan kijke... Zag ik me daar spele... een van de gróótste ame...

— Rebijns?

— Waasjviél!... Versta wèl, een van de grootste... addeproi...

— Noh?...

— Staant me zoo'n vreempie, zoon weigoochem mit ze gepeld eitje achterover, je weet wel, zoo'n mexikaan,... tusschen stikvolle kijkers... Maakt ie tege die mattedoor als hoogop anmerkinge!...

— Nou?

— Versta wèl... zegt ie: nee... mot je op rood neme... nee!... Uit die hoek... verkeerd... heelemaal ómspele... nee... van drie bande!...

— Versjwarsternar!... siste Sak.

Oom Salomon gierde en beierde:

— Heb ie gemaak, geregeld alles, mit-ze-mond... Versta wèl... de beste stuurlui...

— Oj!

— Heb die groote mattedoor t gehoord en kompt ie meineene na die vitter toe... midden in 't gedrang... Versta wèl... in 't gedrang van al de kijkers... waasjviél... volk van Maas en Waal... mit 'n groot stuk

. krijt...

— Och got!

Oom Salomon gierde...

— Zeit-ie, versta wèl... dat ze 't allemaal hoore,...

Weigoochem: betweter. — Geipeld eitje: rond hoedje, — Mexikaan: Jood, — Volk van Maas en Waal: boeren.