Het Volk God's, Menschenharten

299

allergeweldigst vechter Juda de Maccabeeër geweest

was,...... zoodra zij hem naar de beteekenis van

Chanoeka vroegen. Hoe, in Juda's tijd, de Joden gemarteld, gehaat en veracht, als tegenwoordig door al wat Hitier volgde, toéndertijd met moord bedreigd, verlost waren geworden door helden uit de dagen der Hasmoneërs. Er stak juist een brok heldendrang in Maupie Nagel, tentoonstelier van al de lichtjes-wijzers, wijl hij over Juda deze dagen spreken wou, al leek het schrijnende spot met Leer en Overlevering. Niemand verachtte heftiger den Syrischen kwelgeest Antiochus Epiphanus dan hij. Maar de stomme, roddelende buren spraken schande van Nagel's inval, om zeven Chanoeka-wijzers, acht dagen lang, stuk voor stuk te laten ontsteken door zijn kroost, op het benedenkantoortje in zijn dompigen, krioelenden onderwinkel.

Wanneer Maupie 's avonds met kennissen, op zijn ruime bovenwoning in de Snoekjessteeg, een kaartje legde, — hij speelde bridge als weinigen, — hoorde hij de malste verhalen over zijn tartend godloochenaars-gedrag. Een of anderen dag zou een dweper of opzweeper hem moris leeren; kreeg hij een aframmeling van heb-ik-jou-daar! Of een andere makke! Dan grinnikte Maupie om laster, mond-moed; perste hij zijn laag voorhoofd achterwaarts en haalde, voor kwaadsprekers, vernietigend-vrome spreuken uit Mischna en Talmud aan. Dan grinnikte Maupie; schudde zijn maag vol... varkensoortjes, dat de kibbelaars ontstelden; hekelde hij scherp allerlei valsche Messiassen en vloekte ruw op de heele huichelende en smonselende, afgunstige Joden-kille. Maar Maupie verzweeg zijn deernisvol riskant geldleenen, borgen en weggeven aan arme buurt-Joodjes; geteisterde sjacheraars uit sloppen en krotten, die hij nooit uit zijn winkel weerde, al druppelde hun neus of brachten zeere oogen trachoom.

Makke: ongeluk, narigheid, — Kille: Gemeente.