Het Volk God's, Menschenharten

204

Mama, Aal de Koppelaarster nog zien rondsluipen na sluitingstijd, met gore snoepers en mooie, blondvurige kinderen in ,helkleurig satijn. Hij had heel wat borrels geslikt in de gevaarlijke prikwinkeltjes, waar liederlijk gespuis saamrotte, loerend op aangeschoten huzaren of verdoolde schippers. Zijzelven weer beknijsd door grandigers. Sallie hoorde er godslasteringen en roof-plannen bepoekelen, die hem nü nog een huivering over het lijf joegen. Hij had in de Warmoesstraat afgeladen studenten dol den beest zien uithangen met stomdronken kellnerinnen, opgetooide snollen; zelfs meiden met katoenen jakken, die knetterend scholden en vloekten en de haarspeld op valsche concurrenten-bakkesen kromscheurden. Hij had sjikkere menabbels zwalkend en gierend zien ״opbrengen" naar de „Oude Brug". Zij joelden als gekken; ze vraten en slurpten in bacchanaal-stemmingen en botsten telkens tegen de prinsemerij. Er was gevechtsgewoel, gedrang, nachtelijk moordgegil en gekrijt bij arrestaties. Er brak telkens hurrie los tusschen bulderende aapjeskoetsiers in hun lange pelerines, met malle, hooge kokardehoedjes, de-zweep-tegen-den-schouder, en lavelooze zatlappen; tusschen studs, schepelingen en wilde meiden; tusschen linkgajes en zeevaarders, nachtzwervers en pooiers uit het warrelige sloppenkwartier.

De oude Warmoesstraat vond Sallie, ook bij zijn terugkeer uit Amerika, nog een heerlijk-broeische wijk, al was er ontucht, dierlijkheid en misdaad; al klonk er te véél de Duitsche „spragge"! Het was heelemaal naar zijn aard; dat avontuurlijk-sluwe scharrelen met obscure winkeliertjes, sneesen, opkoopers, ramsjers en goedgeefsche „toffe jongens" van het Oudekerksplein. Hij lééfde weer onder het listige loeren op buit, in kroegjes, tusschen allerlei miskafs en meiden van de

Prikwinkeltjes: bordeelen. — Beknijsd: beloerd. — Grandigers: agenten. — Bepoekelen: bespreken. — Sjikkere menabbels: dronken wijven. — „Oude Brug": politie-sectie. — Linkgajes: misdadigers. — Miskafs: uitschot.