Het Volk God's, Menschenharten

198

zijn tweeëntwintigste jaar in Amerika, door roeke-looze lefsaugers en échte landverhuizers meegetroond op rauw avontuur. In Amerika had Blik zes jaar het leven geleid van een rampzalig zwerver; den eersten tijd verschooierd en verluisd van armoe. In New York was hij dadelijk van de ontuchtige kameraden afgeraakt en in een afgrijselijk-rottende Jodenwijk, in een holwoning beland, bij een broer van zijn vader. Maar de woeste, geldzuchtige neven, soort van ronselaars en bouncers, trapten het klompenmannetje na een maand al de deur uit, toen hij weigerde te pooieren met een bleakmort. Gauw ging Sallie te Boston en te New York met opwindenden ijver het diamantvak leeren, bij élèves van De Bruyn, min of meer tegen het bloeitijdperk van 1893. Voor dit zenuwpeuterig en oogverblindend bedrijf was hij echter veel te bewegelijk, te nerveus, te zwerfziek. Ook in déze omgeving kreeg hij conflict en twist met nieuw-aangekomenen en opdringerige betweters uit Amsterdam. Wel paaiden zekere obscure firma's hem voor den smokkelhandel, maar hij was té bevreesd voor eigen hachje.

Onverhoeds zag Sallie zich opgenomen als clown in een kermistroep, waartusschen hij half Amerika doorreisde. Hier doorleefde hij uitmergelende armoe, maar ook veel helsche leut en baldadige vroolijkheid. In dié jaren, overblijmoedig van natuur, verafschuwde hij gejammer over eigen lot. Hij leerde allerlei afzichtelijke typen, misdadig rapalje en het gekste taalmengelmoes ter wereld kennen. Maar Sallie zwoegde als een onver-valschte knickerbocker. Tót hij, op zijn vierentwintigste jaar, bij een jiddisch-acrobatischen toer, een val deed op den rug; zoo goed als een ״doodsjmak"... Drie maanden in een pest-hospitaal, waar hij als „klompenmannetje" werd bekeken. Professors hadden hem opgegeven. Koortsen verschroeiden zijn lichaam.

Bouncer: uitsmijter. — Bleakmort: knappe meid. — Klom penmannetje: Nederlander.