Het Volk God's, Menschenharten

144

dictatuur, die hem altijd ontstelde, doch in haar nationaal-monarchistische eerbiediging toch hoog verrees. Maar het rijk blééf door crisis en economische ontreddering verbrokkeld. Ook de strijd in Engeland, tusschen MacDonald en Henderson, leek voor MacDonald, in zijn nieuwe verkiezings-campagne, in zijn verlangen naar eenheid, een innerlijke triumph. Hij bezwoer, door het volk veracht en uitgefloten, finan-cieele orkanen. In Duitschland, een huiverende geldnood en zwarte armoe; naast het opstijgen van verwoestende Hitlerianen-dampen, waar verbroede-rings-betoogingen van Duitsch-nationalen en natio-naal-socialisten tusschen door zwenkten. Brüning-dictatuur en oorlogsgevaar-verscherping. Fascistendictatuur en burgerkrijg! Eén chaos!... In Oostenrijk, het fascisme, dat zich bloedend wondde aan waaksch socialisme. Maar het verst af stond Rozenheim tegenover de Russen, de Sovjet Unie, de rebellische vernielers van de geheele Europeesche cultuur; halve wilden, trappelende steppehorden, die eigenlijk de heele wereld begeerden te onderwerpen of te tyranni-seeren.

Rozenheim rilde van Rusland, van deze barbaren, die als ransel-Kozakken en Tartaren, de wreedste martelaars en beulen van de wereld mochten worden genoemd. Zoo juist had hij een artikel van Henri Polak, in het ״Weekblad van den Algemeenen Neder-landschen Diamantbewerkersbond" gelezen over Rusland. Hij rilde ervan...... Het was kristal-klaar

geschreven; hij proefde er ieder woord van als levend-geworden ervaring, maar het huldigde nog veel te veel de mogelijkheid van succes. Was er verschil in het kerkeren van andersdenkenden, het mishandelen en martelen van dissidenten, en de absolute macht van het tsarisme?...

Om zelfoverschattend Genève moest Henri altijd in