Het Volk God's, Menschenharten

143

internationale beurzen, door vreeswekkend-finantieele verwikkelingen gesloten. Overal heet-hijgende angst, benarring, verwarring; zelfs verdwazing van menschen met het koelste gezond verstand. Meedoogenlooze behouds-instincten ontploften. Er ontstond stikkend gedrang en razernij, als bij een paniek. Geldmenschen durfden nauw meer ademen. Alarmklokken beierdenDe Tijd van nü was een chaos-scheppende wreker, een gruwelijke grijnzer, een sissende, ijzingwekkende vuurspuwer; een daemonisch, bloedgulzig spotter.

Henri begon traag te bezinnen: alle voordeelen van den oorlog werden met duivelsche kracht, bezitters ontrukt; weer héél anders dan in de na-oweeërs-periode. De Tijd zelf verrees in en boven de werkelijkheid van heden, als koorts-cauchemar, waarin vlijmgenagelde en geklauwde spoken wurgend ronddwaalden en strotten openreten van geld- en goederen-bezitters. De Tijd, de schrikkelijke ver-nielingstijd hamerde, rammelde angst in her?cns en ziel. Heel zoogenaamd saamwerkend Europa lag neergeworpen. Het ziedde, woelde en spuwde overal vulkanisch, vlam en lava tegelijk. In Europa, in China, Japan, in Britsch-Indië. Ook daar, een Gandhi, een dwepend ontwortelaar van werkelijkheden, die naar zijn gevoelen niet mochten worden omvergetrapt. Henri volgde in staat en politiek, schokkend gebeuren met diepe gehechtheid aan traditie en koningschap. In Spanje, duivelsch-revolutionnaire uitspattingen, misdadige gezags-onttroningen en dol terrorisme. Henri voelde walging voor al die plotselinge nieuwe regime's, die volksverlichtingen en maatschappij-bestormers. Nu weer kiesrecht aan Spaansche vrouwen. Om in lachen uit te barsten! Bespeelbaarder politieke werktuigen voor de meest revolutionnaire, maar ook de felst-reactionnaire doeleinden, waren niet denkbaar. De wereld duizelde en in haar, de Utopia's! In Italië, een