Het Volk God's, Menschenharten

136

Driftig brak Sallie af.

— Diedon!... Zal jou zoo je zorg weze... noh!... Léér jij maar!... Eet jij maar je gommisj op... Wat zal ik mit jou nou inteime?... Le moteur ne marsj plus! Jij ken mijn doch nie en bloc begrijpe... Jij heb doch je sneê brood... Gaan maar kevere...

Josua, blij, verlost van het onbegrijpelijke:

— God zegen je, gelijk heb je!...

Maar nü eerst zette Sallie wrevelig en dwars door:

— D'r stong vroegers 'n stal in je Zandstraat, com-pris, gammer?... En an die stal hebbe ze enkelt maar geteekend op 'n stukkie stéén... woala tout!...

— O, antiek?... viel Josua koppig bij.

— Nee gammer... ja antiek... ein, zwei, drei!...

Josua stamelde:

— Noh... noh!... Ikke doen je doch geen affront an! Dan géén antiek!

— Nee... niks voor jou, maar voor mijn... voor mijn, compris?... Van hooge, heele hooge waarde... je te karantie... ikke kon d'r 'n Spaansdhe mat op

verkwansele!...... 't Gevelsteentje uit 't pand op 't

Houtgracht heb... heb mijn nog 'n mekajim opge-broch! 'n Beeldje stong erop: La Probité... addesjim... heelemaal gaaf!...

— Noh?... Noh?...

— En 'n brokkie steen uit de ouwe Buskruitstraat...

— Buskruitstraat?...

— Ja, gammer...... Zoo ׳hiette veels vroeger je

Hoogstraat, waar je nou met je neus op kijkt!...

— Noh... noh?...

— Noh... noh... noh?... Begrijp goed... die steen van de stal van 't Nuland is nog veel ouwer, en die brengt mijn op... die brengt mijn op... en espes, laat es kijke... alles revenu!... Noh ja... af fijn, t'en

Diedon: dis done. — Gommisj: pentateuch. — Leer: de Heilige Boeken bespreken en bestudeeren. — Keveren: slapen. — Gammer: domkop! —׳ Spaansche mat verkwanselen: Een eed er op doen, — Mekajim: groote som.