Muziek en Tooneel

van Scheltema omvertrappen! Hoe is 't mogelijk ? Nadat Bloos gesproken heeft van »groot«, »zeer groot«... zoo-maar-plots te durven beweren dat 't niets is! De heer Alex. Gutteling — want dat is de critische misdadiger — behandelt 'n groep »middelmatige dichters.« Heden is de heer Scheltema aan de beurt. Kloos schreef o.m. van Adama van Scheltema 't volgende; de heer Gutteling wat er naast staat.

״Ja, Adama v. Scheltema heeft alle dingen, op één na, in zich, om een zeer groot dichter te zijn. Telkens en telkens, bij 't aandachtig lezen, ontmoet men strofen en regels in zijn verzen waar de ziel-zijner-ziel zich heeft losgewik-keld uit deze woordenweefsels, waarvan bijna ieder mensehen-hoofd in den loop des levens vervuld is geraakt, en waar dus de schoonhoiddiein des dichters onbewustheid droomde, op is gerezen en klaar onscheidbaar, glorierijk omhoog staat, vlekkeloos-naakt, omdat de woorden, de rhythmisch-gedra-gene, die, in de Scheppens-stonde, uit 's dichters geest omhoog kwamen, zijn de pre-ciese substantie- en kleur-en-bewegiug weergevende, zijn als

״Diep, diep treurig is het, dat zoo iemand, in plaats van enkele ernstige raadgevers en waarsehuwers, onbekookte bewonderaars vindt, en dat in ons land, waar zooveel goeds verschijnt, ook zulke rom-melzoodjes een uitgever vinden. "Want wie zoo, door slordige veelschrijverij, beroemd wil worden, zal verpletterd worden door de zwaarte van zijn verzenstapel, waarmee de kunstenaars, en ook het publiek als het merkt bedot te zijn, hem zullen steenigen.

״Er is geen aasje geluid in, geen vier regels kunnen hèm boeien, die uitsluitend het dichterlijke zoekt. Ik begrijp dat velen hiervan vreemd zullen opkijken, want deze

141