Muziek en Tooneel

ners van absolute waardeloosheid. — En ik weet ook dat Lauer mij, punt voor punt zou toegeven, als ik hem ontledend bewijzen ging wat valsch is, en waarin de onechtheid der gevoelsverklankingen wortelt. Want hij zal niet in branie en kranig-doenerij gekrenkt zijn om mijn analyse, wijl hij zich zelf voelt een beginner pas, die nog veel, heel veel moet leeren, al is er ook beslist talent en aangeboren schrijversgave. Daarom wil ik hem een kijk geven op zijn eigen werk, op de Stad van Zonde, als een oud-romantisch mislukt product van onrijpe kunst en woord-flodderigheid, waaronder en waarachter ik toch de zeer fijne en lieve en zeer ontvankelijke ziel van den schrijver getast heb.

En daarom mogen anderen fel ironiseeren en zich opzweepen tot tartende minachting tegenover het geleverde, ik voel in Lauer te veel een man met be-geerigheid naar analyse en aanwijzing van gebreken, dan dat ik hem opschrikken wil alleen met knal van knoetslag. Want nu en dan breekt tusschen de ergerlijkste rhetoriek, de geboren schrijversziel dóór met mooie zinnetjes en juist-beeldende woorden, met geheel persoonlijke waarneming en 't zingende geluid van veel diepe teerderheid en innigheid. Maak dat goede maar los van het overtollig-poseerende, het rommelig-decoratief dooreengesmakte en pralige woordgeklink-klank; los vooral van de gedachtenspelerige parafraseering en zwoele sentimentaliteit, en ge zult Lauer herkennen als een fijngevoelige ziel, die helaas veel te gauw gedacht heeft een roman te kunnen componeeren en een verhaal te dramatiseeren.

124