Mijn zwerftochten door Jordaan en Donker Amsterdam

tert van gedempt, verborgen nachtstadsleven. Ga met mij mee in de onheilspellende buurten, waar de donkere misdaad in een ondoorschijnend duister sluipt. Gij ontstelt van de geheimzinnige aangezichten der scheeve huizen en huisjes, en van de zwartgroene kolkdiepten. Zie den droef-ouden Schreierstoren bij avond en de galgachtige vergrootingen van gele wipbruggen tegen den zilverig-violetten, toch aandonkerenden hemel. Hoe zal eertijds, over de Wilde See, ~ï)ij zonnedaling een gouden tooverij van licht zijn uitgegoten. Ga met mij mee naar den Montelbaan, het oude, verrukkelijk-atmospherische punt van Amsterdam, waar Rembrandt droomde temidden van de oude zangerige Joden der Oude Schans en Oude Waal, met haar grondelooze goud-grijze tonaliteit van den ״Watertuin" en prachtigen toren, oprankend in het grijsblauwig nevelverschiet. Zwerf mee langs Gelderschekade en Zeedijk, langs Recht- en Kromboomslooten. Nu lok ik u ook mee naar die wonderschoone, kloosterlijk-stugge, in zichzelf-verzonkene atmospheer van de oude Teertuinen, naar de wijk van het Bikkers-, Prinsen- en Realeneiland met hun droef-geestig-uitstarende pakhuizen, eertijds de Korenschuur van Amsterdam genoemd. Ik raak in vertwijfeling, want waar wil ik niét met u heenl Zie de Koepelkerk met haar uitdagend groen in

181