Mijn zwerftochten door Jordaan en Donker Amsterdam

zilveren licht boven het Y geboren----Een bierschip-in-schemer doemt er zelfs op als een wonder. Een winterhaven is er een levend schilderij. Een narreye, een nommerie, wordt een carnaval van Breughel onder de nachtvlammen van pek-toortsen en teertonnen.

Schaduw-diepe poorten, blokhuizen en schutsluizen, slank-spitse torens, bemoste muurbogen en bolwerken, oude kaaien, hooge schansen,

straten en pleinen, topgevels en trapjesdaken____

alles ademt een geheel eigen leven.

Is er iets ontroerenders dan de ״Screyhorn" in zijn oude eenzaamheid? Is er iets typischer geweest dan het Roomsche schuilkerkje op den Oude Zijds Voorburgwal, dat het volk teeken-de met één zinnetje: „Onse Lieve Heer op solder"? Is er iets triomphantelijkers geweest dan het vlaggen-gewimpel van de „Scepen van Oirloge", de snelzeilers, gewapend en bemand ten anker voor het zeventiende-eeuwsche Y, buiten de palen? Tegen hooge borstweringen of op hooge achterdeksche Bakken der Admiraalsschepen ziet ge ze staan, koene schepelingen van Beste-vaer Tromp en Michiel Adriaensz____nabij donrebussen, tusschen vuurroeren en musketten, bij brandzwabbers en spuiten. Zie „De Zeven Provinciën", Michiel's beroemde schip, het magistrale zee-kasteel met zijn argeloos-bont-gebeeldhouw-

149