Studiën, tweede bundel

306 STUDIËN

De teekening der kinderen staat lang niet op het plan der moeder-figuur. Ab's dood is zelfs een psychologische onverklaarbaarheid. Dit gebeuren, över-tragisch, stoort zéér de zuiverheid van het Moeder-drama.

Ook de kinderen worden van binnen in 't geheel niet zoo diep aangeraakt als dè moeder. Het is alsof mevrouw van Gogh al haar dramatische kracht en perceptie op deze figuur heeft geconcentreerd. Soms wil het wel een teer ge-kleur zijn van kinderleven, maar het staat buiten de warm-donkere, de diepe tonaliteit waarin de moeder is gegeven.

Goud-grijs porcelein met fijn en sprankelend ontvonken van dartele kleurtjes, zoo broos had dit kinderkringetje om de moeder-figuur kunnen leven. Ze is er niet toe geraakt.

Over den stijl zal ik niet veel schrijven. Er zijn vele en zeer groote tekortkomingen, leelijk-heden en gebrekkigheden. Maar wie, onder de jongere prozateurs, gaf smetteloos stijlwerk? Bij Robbers, Boudier-Bakker, Carry van Bruggen, Coenen, e. a. zijn soortgelijke stylistische gebreken. Bij Robbers wel 't hinderlijkst. Belachelijker, naarmate men zelf sluwe glimlachjes van minachting verbergen wil voor andermans geknoei.

Mevrouw van Gogh schrijft nog al eens te veel in het bewustzijn, reeds een ontroering