Studiën, tweede bundel

DRIE BOEKEN VAN COUPERUS 261

gebakken, noch hoe de baby het daglicht aanschouwt, maar hij moet toch dat alles weten haarfijn, hij moet alles weten, en van al die alweten-schap schrijft hij in zijn roman soms niet meer neer dan twee, drie vluchtige woorden.... Vindt je dat nu geen vermoeiend métier?"

Dit schreef Couperus in Korte Arabesken, Allicht is hij weer een straatlangen romancyclus aan het voorbereiden...., wat deert het.... Wat hij zegt is waar. In een Tragiesch Diner (schetsje uit Korte Arabesken) schrijft Couperus over het in eere houden van beroemde familie-leden bij de Franschen: het houden van litteraire salons en litteraire diners. En verzucht: ,,Dat is wel heel erg Fransch. Want ik zou mij niet kunnen begrijpen, dat b. v. in Holland, waar Kloos, Querido of ik iederen dag in beroemdheid toenemen, onze neven en nichten geen andere levensroeping zouden kunnen verzinnen, dan litteraire diners te geven.... na onzen dood." Couperus, het Fransch snobisme lichtelijk bespottend, treurt er een beetje om dat zijn nichtjes en neefjes zijn nagedachtenis niet zóó huldigen zullen. Mag ik Couperus verzoeken, ik,.... zoozeer verstand hebbend van Vereenigingen, lid te worden van een „Nagedachtenis-Vereeniging," door een mijner lieftallige nichtjes reeds nu gesticht? .... De contributie bestaat in.... neen, dat schrijf ik Couperus wel privé....