Studiën, tweede bundel

252 STUDIËN

weemoedige peinzer, moe van levens-geluk en levens-verdriet, moe van zijn droomen en toch altijd hakend naar nieuwe; moe van de zon-gouden jubelingen en toch altijd smachtend naar heeter licht-weelde; moe van de maan-glanzingen en koele schijnsels der Italiaansche nachten, en toch altijd begeerig naar het avontuur; het wellustige avontuur uit de oudheid; het ver-vroomde avontuur uit de middeneeuwen, het dreigend-tragische avontuur uit de moderne Camorra der wraakgierige Italianen. En tegelijk is Couperus de lamgeslagen Europeaan, de moderneling, nerveus, gejaagd, zonder rust, vol benauwing doorlevend den druk van het werkelijkheids-bestaan; ander keer er bóven drijvend als een romantische droomer, alles schuwend wat hem aan den bodem van klei en zand vastklampt. Zóó juist, in deze versmachtende mengeling van wereldsch, materialistisch genot en van dichterlijke voortvluchtigheid ontstaat zijn verhaal van werkelijkheids-gevoel vol, waarin toch uitgesproken leeft, zingend, kreunend, verweekelijkt en vurig soms, zijn drang naar het oneindige, zijn heimwee naar het onbekende en hoogere. Zoo is het moog'lijk dat zijn handen grijpen naar het mooiste dasje en naar de kleurigste fantasie-vesten, zijn mond snoept van welriekende abrikozengelei, zijn tong wat kleurigs ver keu velt met Orlando, over schrijverij, rust, kalmte, zalig niets-doen, en plots,