Studiën, tweede bundel

242 STUDIËN

De bel van den melkboer, 't Moet nog heel vroeg zijn!

Vergun mij nog een staal van z. g. stijldichterlijkheid.

״In de als emotielooze idealiteit van dien onvergelijkelijken, sehoonen morgen lijnde de keizerlijke Villa bij Tibur zich uit en zich op als een droom van marmer (zeer onoorspronkelijk, Q.) als een architecturale fabel van de edelste steensoorten, volgden portieken op portieken, schakelden nymfea zich aan nymfea, breidden verder en verder zich de eindelooze terrassen, rondden zich de immense exedra's als tronen voor goden, drongen zich de gebouwen tegen elkaar, — tempels, theaters, paleizen, — met de symmetrielooze opeenstapeling van paleis op theater, op tempel, als de Romeinen gewoon waren te stapelen (een historische handboeken-inlassching, Q.) zoo de plek hun gunstig scheen." —

Wordt voorafgegaan door dit fraais:

״Het was dien morgen een ochtend van onvergelijkelijke schoonheid. Het was een ochtend van ideale atmosfeer; over den opblauwenden hemel, wijden hemel waasde nog de laatste (van de maand Q) frischte van den dauwenden dageraad; de Sabijnsche bergen in het verschiet golfden harmonisch en rhylhmisch aan den einder, en tusschen het jonge, nog groene groen van dik mollige cypressen was telkens het teêrtintige landschap, wijd deinend en vocht van ochtendpareling, afgesneden als tusschen rechte lijsten."

Laten we elkander goed verstaan. De leek, d. w. z. de mensch voor wien het woord geen materiaal is van kostbaarst gehalte, zal na