Israël onder de volkeren

218

steeds het gewenschte gevolg, zgn gebed trof altjjd doel. Het was een verdienstelijk werk, hem te bezoeken en met geschenken te begiftigen. Het Chasidisme verspreidde zich over verschillende landstreken; iedere streek koos zgn eigen ״Tsaddik.” De meeste dezer ״Tsaddikim” kwamen spoedig tot vorstelgken rgkdom, sommigen wisten de waardigheid in hun geslacht erfelgk te doen verklaren. Hun aanhangers lieten zg in onwetendheid en bijgeloof voortleven.

Reeds de beroemde R. Elia Wilna¹) trad met kracht tegen deze schadelijke uitwassen van het Chasidisme op, hij kon evenwel den groei der beweging niet tegenhouden; zg telt tegenwoordig honderdduizenden aanhangers in Polen, Galicië en Hongarge.

Het Chasidisme is intusschen in de latere tg den van karakter veranderd. In onze dagen kenmerken de Chasidim zich door hun vurige liefde voor de Thora en door hun warmte bg de uitoefening der Thorawetten. Ofschoon zg hun leiders, de ״rebbe’s”, die inderdaad godvruchtige en wgze mannen zijn, met kinderlijke liefde aanhangen, is er geen sprake meer van de vroegere afgodische vereeniging. Het Chasidisme heeft zich omgevormd tot een waardevol element in de Jodenheid.

Joodsche wetenschap. Het uitgebreide veld der Joodsche wetenschap werd in de 19^de eeuw en wordt ook in onze dagen door tal van geleerden bearbeid. Als schrijvers van Talmudische werken moeten, behalve de reeds vermelde R. Akiba Eger en R. Mozes Sofer, genoemd worden: R. Jacob Lissa (gest.

^J) R. Elia Wilna (1720—1797), bijgenaamd de ״Gaon”, muntte uit door groote geleerdheid in de Joodsche en de algemeene wetenschappen Hij schreef o.a. aanteekeningen bij den Babylonischen en den Jeruzalemschen Talmud.