136 ERETS ISRAËL
wat zou men dan in die 25 jaren van Joodsche kolonisatie, die nu achter ons liggen, prachtige resultaten hebben kunnen bereiken! Maar men zond onderwijzers uit Parijs, of wel men liet jongens en meisjes uit Palestina in Frankrijk opleiden, vanwaar zij dikwijls niet met de gezondste levensopvatting terugkwamen. Bovendien waren zij dan veelal van het Joodsche Land vervreemd. Zij waren niet in staat om met overtuiging in hun ziel bij hun leerlingen liefde voor hun geboorteland op te wekken. Zij hadden Fransche manieren, Fransche neigingen, Fransche methoden bij het onderwijs, en de taal, waarin zij de verschillende vakken onderwezen, was Fransch. Niet veel beter ging het toe in de Engelsche en de Duitsche scholen. Ook daar was resp. het Engelsch en het Duitsch de onderwijstaal. Terwijl n. b. de landstaal, het Arabisch, niet, en Hebreeuwsch slechts onvoldoende onderwezen werd! Zoo moet het, dunkt me, zijn voorgekomen, dat kinderen van hetzelfde land, van dezelfde stad elkander niet verstonden, tenzij ze bij geluk Hebreeuwsch spraken.
Ik zou het bestuur van de Alliance Israëlite Universelle en van de Jewish Colonisation Association wel in overweging willen geven, in de onder haar toezicht geplaatste scholen, althans in die in de kolonies, dat onderwijs in de Fransche taal af te schaffen en daarvoor Hebreeuwsch en Arabisch in de plaats te stellen. Fransch hebben onze toekomstige landbouwers niet noodig.