Erets Israël, Het Joodsche Land

I I 2 ERETS ISRAËL

Alleen reeds dit gedeelte van het land zou een volk kunnen voeden; nu is de grond slechts hiér en daar bebouwd. Men denke zich dit geheele dal, in het Zuiden met sub-tropischen plantengroei, voldoende van water voorzien en dienstbaar gemaakt aan intensieve cultuur. Het zou de hartader wezen van Palestina en leven en rijkdom brengen van Noord tot Zuid!

Toen ik in Februari het land bereisde was men druk aan het akkeren voor den zomer; voor den winter wordt in November geakkerd. De Arabieren bewerken den bodem meestal nog op de oude primitieve wijze; zij ploegen lang niet diep genoeg. Het eene jaar planten zij sesam of meloenen, een volgend jaar gerst of tarwe.

Vóór den ploeg ziet men dikwijls een os en een ezel gespannen, vaak ook een kameel. Wanneer men dat voor ’t eerst ziet is ’t wel een merkwaardige aanblik, zoo’n groot dier, statig voortschrijdende voor een meestal kleinen ploeg. Nog dwazer is de aanblik, wanneer men naast den kameel een ezel voor den ploeg ziet. Ik heb mij laten vertellen, dat de Arabier uit economie zelfs wel zijn vrouw met den kameel voor den ploeg spant, maar uit eigen aanschouwing heb ik dat niet.

De Arabieren hebben ook aanplantingen van sinaasappelen en olijfboomen, maar hun tuinen zien er lang zoo goed niet uit als die van de Joden en van de Duitschers. In Joodsche handen is nog maar een heel