De Lafaard

218

tailor-made en de zes kinderen navenant, terwijl op het achterdoek het beeld van de Vrijheid zichtbaar was, zooals het stond aan de haven van New-York, de fakkel hoog houdend boven ’s-wereld Oceanen. En op de andere prentbriefkaart stond zijn eigen vrouw en op haar arm de jongste spruit, de kleine Horwitz, geboren, terwijl vader op het slagveld was, in een achterbuurt van Kisjseneff en welke kleine Horwitz, ter eere van professor Abraham Israël Kohnstamm de twee schoonste namen ter wereld had gekregen: Abraham en Israël. „Leven moet men, leven allereerst en misschien wordt mijn Abraham Israël, straks ginds in Amerika ook nog wel eens een professor, die de wereld zalleeren, wat het beteekent een Joodsch hart te hebben.” En als er weer in dezen zin gesproken was, werden zijn twee zieken nog liefdevoller gelaafd en vertroeteld dan hij anders deed en zijn gelaat straalde van den triomf der wetenschap, die hij, diep in, beschouwde als de triomf van het Joodsche hart. Want Raoul Descom-bes herstelde met den dag zichtbaar meer en hij verliet ten laatste de Kathedraal gezond, recht van lijf en leden en met geen andere raadgeving van den professor, dan te leven naar zijn heiligen ritus, zijn heiligen Christelijke ritus. God zou hem dan in het leven behouden, zoolang hij zijn gelouterden dienaar noodig had.