124
vergoeden en hem kussen, kussen, altoos maar kussen; op z’n voorhoofd en op z’n oogen en op z’n neus en op z’n mond. Op den mond van haar lieven, lieven Claus. En zij kuste de weeke peluw en duwde haar gezicht er in en voelde den brief op haar hart kreuken, den brief met het gedicht van Geibel.
Zoo sliep ze in.