De Lafaard

108

Avaren, stonden op, bereid voor het levensprincipe, voor hun volksgeest, voor hun volksziel te strijden. Het Gallische genie, dat Delcassé gekozen had tot zijn medium, kwam tot uiting. Rusland mobiliseerde, nog vóór Duitschland en het maakte gebruik van zijn spoorwegen, ontworpen en gelegd met behulp van Fransch kapitaal en Fransch vernuft. Duitschland trok op en dezelfde geest van bastaardij, die het woord tegenover Zuid-Afrika had gebroken, brak het woord tegenover België. Duitschland trok op tegen Frankrijk, maar tezelfder tijd trok Rusland op tegen Duitschland. En, terwijl Duitschers België vertrapten, vernederden, verkrachtten, overweldigden, platschoten, viel Rusland in Oost-Pruisen en oefende wraak als plicht: oog om oog en tand om tand.

Frankrijk trok den Duitscher tegemoet. Eerst naar de Vogeezen, daar waar het litteeken nog altijd schrijnde; toen naar het overrompelde België. Maar de Duitscher was te goed voorbereid. Vóór Frankrijk gereed was tot afweer, was Duitschland reeds tot den aanval overgegaan. Het scheen, dat het noodlot zich zou voltrekken. De Fransche legers moesten, nog vóór den eersten slag, terugtrekken in het eigen land.

Raoul Descombes droeg de roode broek en de blauwe jas van den Franschen piou-piou. Hij had het geweer geschouderd, hij, de dienaar van Christus, maar hij voelde zich niet als een menschenmoordenaar. Om hem zweefde de zegen des bisschops, over hem zweefde de zegen. Hij liep in een wolk van onaantastbare heiligheid, een ridder voelde hij zich, een hemelsche ridder, die den ouden strijd van Godfried van Bouillon tegen de Saracenen, tegen het ongeloof, voortzette. Voor hem ging het niet alleen om Frankrijk, het ging om