Op water en brood

94

hoop, tot het besef, dat er met den arme mag gehandeld worden naar goedvinden.

De preek was wreed. Ten eerste dan, menschen tusschen dikke wanden achter zeven gegrendelde deuren van plaatijzer gesloten het wonder-verhaal te doen van een groote aardbeving, die alle deuren van den kerker opent, is ijdele hoop wekken, ijdele fantasieën aanstoken. En genegenheid voor bewaarders kweekt men niet aan, door Paulus als voorbeeld te stellen, die den gevangenbewaarder afhoudt van zelfmoord, maar door de bewaarders niet te kiezen uit menschen uit den minderen stand, die door overwerk, nachtwerk en te lage loonen geprikkeld, bijna altoos hondsch zijn tegen de ongelukkigen, die zij bedienen en bewaken en tuchten moeten, maar tot bewaarders aan te stellen goed gesalarieerde menschen van beschaving, gevoel en ontwikkeling, die hun vak als roeping opvatten. Men zou den hoogeren post op de begrooting van Justitie kunnen dekken door de eenvoudige bepaling, dat van elke advocatenrekening vijf procent aan het rijk behoorde betaald te worden, nadat onder eede door den advocaat verklaard was, dat ’t bedrag der declaratie van den advocaat naar waarheid was opgemaakt. De deken zou dan tevens een blik krijgen op de honoraria der advocaten.

Gevangenisbewaarders, die zich van ’t leven willen berooven, omdat door aardbevingen de deuren van de gevangenissen open gaan, komen over ’t algemeen in Nederland even weinig voor als voelbare aardbevingen. Maar integendeel komen er in de gevangenissen vele gevallen van zelfmoord voor. Het zou leerzaam zijn een statistiek te publiceeren van het aantal gevangenen, die zich in de laatste tien jaren in Nederland van het leven hebben beroofd en daarnevens hun misdrijven en straffen. Men zou ervaren, dat de doodstraf in Nederland nog niet is afgeschaft, maar nog altoos bestaat — alleenlijk maakt men nu den gevangene tot zijn eigen beul. Dr. Kuyper, die zoo allerchristelijkst voor