Germania

144

koperen bukkels, vnursteenen, pijlspitsen en eiken frammen, ik, die een beter en scherper wapen dan al deze bezit, den schrijnenden schat Sat-Iré die schild en wapen, verdediging en aanval tegelijkertijd is..

„Geef mi dat wapen 1” smeekte Maresag.

„Nog dezen nacht. Zorg dat de schuur open blijft staan en dat niemand in de nabijheid is. Hier hebt di den tweeden wonderschoon. Zet ze naast den andere heden avond onder de schouw en laat Harimona smeeken om den gunst van Grendel. Want hij is het, die dit wapen verleend.”

Eoning Mise gaf den hoogepriester zijn tweeden sandaal en verliet den priester.

Hij ging naar zijn drie sprokesprekers en vertelde hun

Pinn sprak:

Wat is gebouwd van leugen en bedrog, En heet des levens heiligst toch?

Pill sprak!

Ik ken een huis,

Dat is een kruis,

Wat kan men zoeken Aan de vier hoeken?

Eoning Mise antwoordde :

Draai dat kruis al naar de maat, Heerschzucht, Hebzucht, Strijd en Haat.

Zij hoorden een groot geschrei en buiten de tent gaande, zagen zij den armen Eoning Gise, die door Reri met het plat van zijn mooi, nieuw zwaard zoo duchtig werd geslagen, dat de dikzak plots zoo mager dreigde te worden, dat men zijn knoken door ’t vel heenzag. Onderwijl laadden knechten al de schatten, die uit de Bchuur waren gestolen en die in zijn tent waren gevonden op een wagen en reden daarmede