216
Dat is geen lied voor hooggeboren dames, Nietwaar?.... dat wilt gij beiden mij toch zeggen,
Ik zie het al aan uwe somb’re oogen,
De hertogin moet denken aan heur staat,
De hertogin moet allen zijn tot voorbeeld,
Maar ’k wil niet langer hertoginne zijn,
Als ’t zoo min vreugde geeft, bij zooveel pijn ....
LORENZO
Begroet mijn dochter zoo haar droeven vader.
En is dat ’t eerste welkom van Beata,
Aan d’ eedlen man die voor heur toekomst streed?
BEATA
Dag vadertje, dag dappere graaf Bozzi,
Ach duizendmalen dank voor uwen strijd.
En hoeveel arme kerels zijn weer dood?
En hoeveel vrouwen weenen om heur man?
En hoeveel weesjes schreien om hun vader?
Opdat de toekomst van hertogin Beata,
Altoos maar meer door bloed verzekerd zij,
Tot op het eind het land is uitgestorven,
Alleen maar om de toekomst van Beata....
BOZZI
Het is een bitt’re scherts mijn hertogin,
Die gij u gunt ten koste van mij, arme,
Die waarlijk niet tot eigen vreugde kampt,
En duizend keer een dood met eer trotseert’,
Terwijl hem hier ook vrouw en kinderen wachten . ..
BEATA
’t Is droevig, zooals alles hier bedroefd is,