Kalverstraat

driemaal verloochend hebben! . . .» En hij had dat gezegd tegen. . . Haman. De kinderen Israëls, die om het gouden; kalf hadden gedanst, waren veranderd in Philistijnen!

Hij stond op, . . . wilde protesteeren.

«Blijft u zitten mijnheer . . . maak me zoontje niet zenuvvachtig!» had memmele gezegd en zij had haar oog niet meer af van den apotheker naast haar, wiens vreemde doen haar niet ontging.

Maar toen eindelijk «Israël en Oranje» Voltaire en Diderot, Shakespeare en Hugo had begeesterd, sprong dc apotheker op en zichzelf vergetend, begon hij te fluiten, te sissen:

«Stilte! stilte! Sjuut, Sjuut!» siste men in dc zaal.

«Maar dat is ongehoord, dat is fataal, ik protesteer tegen deze tekstvervalsching! ...» schreeuwde de apotheker met zijn zwaar-zalvend geluid, den arm met vooruitgestoken wijsvinger strekkend naar Nathan Souget.

«Hij is dronken ... hij is dronken! ...» riep Memmele. . . Menschen, ik zweer je, hij is dronken !»

«Ik vrouw? schaam u . . . ik?. . .

„Jawel... hij is dronken!... angstigde de stem van memmele.

„Er uit, er uit!” riepen er eenigen. Er ontstond rumoer. In een oogenblik was Doorman omringd door een tiental leden van het bestuur . . .

„Wat heeft u mijnheer?. . . Val u onzen voorzitter niet in de rede. Wat heeft u er aan, ons feest te verstoren ? Niemand leit-u toch hier een stroo in den weg. Als ’t u niet bevalt, kunt u toch weggaan.

„Dat zal ik dan ook . . . Maar die man daar zal ik vinden! brulde Doorman en met zware stappen, uittartend ziende naar het rumoerige, beangstigde publiek, als een man, gewend aan ’t tarten van protesteerende vergaderingen, liep hij naar buiten, terwijl memmele tegen haar buurvrouw links vertelde, hoe ze gezien had, dat die man zes glazen bier achter elkaar had gedronken, dat-ie een rede voor haar Nathan had opgeschreven, die Nathan zelf heelemaal had moeten veranderen vanwege riesjes die hij er in gezet had en Nathan, fier en van zijn schrik bekomen met zijn stem het rumoer overschreeuwend, riep «de afstammelingen van Willem den Zwijger» op tot het. «Leve Israël en Oranje!»