Kalverstraat

De nieuwe japon van gele- en roode changeant zijde, die mèmmele voor den feestavond droeg, was niet betaald van het eeld voor de weduwen en weezen, hoewel na een harden inner-

O

lijken strijd van Nathan Souget, die in zijn hart er van overtuigd was dat zijn moeder, als arme weduwvrouw er toch eigenlijk recht op had gehad. Het was wel sneu, dat het feest juist op Zaterdagavond viel, den druksten avond in de week in de zaak op de Nieuwmarkt en dat niet alleen Nathan maar ook zijn moeder het geld voor Hirschfeld alléén lieten verdienen door den bediende en een jong knechtje.

Doch Nathan was vrij man en zijn moeder werd niet gesalarieerd.

Doorman had gevolg gegeven aan de uitnoodiging. Hij was dadelijk omringd door tien, twaalf leden van de vereeni-ging. Hen apotheker, een gestudeerd man, die familiaar met de menschen praatte, kwam niet eiken dag in hun kring van diamantslijpers, winkelbedienden en stadsreizigers. En Doorman, breed-goedig en waarlijk welwillend, zeide dat hij nieuwsgierig was, wat de heer Souget van de rede zou maken, liet niet onduidelijk doorschemeren, dat hij de openingsrede voor «Israël en Oranje» had opgesteld, opdat hij ook zijn aandeel zou hebben in den storm van toejuichingen, die hij verwachtte.

Hij werd doodsbleek, toen Nathan Souget, eenzaam op het tooneel achter de lezenaar, na statig een glas suikerwater te hebben gedronken, zijn oogen op «memmcle» richtend, die in haar nieuwe japon van changeant-zijde breed-uit vlak naast Doorman op de eerste rij zat, begon met het:    «Alle goeds

moet uit «Israël en Oranje» komen.»

De apotheker dacht aan een verspreking, maar hij was eerst verbluft en verstomd, daarna verontwaardigd, toen hij zijn schoon bouwstuk aldus verhanseld uit den mond van Nathan vernam.

Wat? Dat was zijn reder Hij zou die rede opgesteld hebben!

Hij keek rond. De menschen lachten niet... de menschen sisten niet. . . De menschen riepen niet een geindigneerd: Tot hiertoe en niet verder!»

Mozes had gezegd: «Vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen?» Mozes had gezegd: «Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, voor de haan driemaal gekraaid zal hebben, zult gij mij