Kalverstraat

Hoofdstuk X.

Nathan Souget danste rond in zijn winkel, toen hij hoorde dat zijn patroon naar Neuenahr was afgereisd om herstel voor zijn leverkwaal te zoeken.

«Mémmele, er is een barmhartige God... Nou, zeg nou nog ’ris, dat er geen rechtvaardigheid in de wereld is. Naar Neuenahr is ie. Hij zal er blijven tot over z’n eind . . . Mémmele, leg een schoon halfhempje voor me klaar . . . Za-je nou an een Sjabbes me zien roudwandelen ... De gal loopt ’m over ... ze zal ’m blijven overloopen . . . zoo’n gemééne nijte-béter . . . Twee jaar sta ik hier en doe me best voor ’m en hóe me best, om voor ’m te verdienen en behandelt me as een hond . . . weigert me een kacheltje in m’n winkel voor de kou, omdat ’t stoffig is voor ’t goed . . . vraag wat ’t hindert of ’t goed stoffig is . . . ’t waait er uit in ’t dragen . . . weigert me an een Jomkippoer naar de sjoel te gaan . . . zegt me ik kan óók vasten in den winkel... en een zaak die goed gaat, die een daggie sluiten kan vélen . . . De gal hèt-ie ... zal ik nooit een hap éten meer met gezond in mijn mond stéken mémmele, as ik niet gewéten heb, dat die man zijn «mesjolem» zou krijgen . . . God laat niet met zich spotten ... Is dat ooit gehoord, een Jid die een anderen Jid er van af houdt an een Jomkippoer naar de sjoel te gaan. ’k Heb me de oogen uit mijn hoofd geschaamd . . . De hééle buurt hét me nagewezen . . . Jawel. . . wat zal men doen . . . Als men ’m nog kwaad an had gezien, had-ie mij de zaak uitgezet. . . zoo op de straat . . . Nou heit-ie de gal . . . Mémmele, maak me een lékker soeppie vandaag . . . hij hét de gal, nou kan hij vasten . . . kan-ie voor mijn méé vasten en ik zal eten . . .”

Hij haatte zijn nieuwen patroon met een woesten, doode-lijken haat. Verwend in de zaak van De Leeuw, waar hij ’t enfant terrible was geweest, waar hij door allen, door den patroon,