Kalverstraat

133

,,Ja wel, maar men kan niet alles door de vingers zien . . . Hoe zou het dan met den eerlijken handel gaan ...”

,,Eerlijke handel! laten wij mekaar toch geen Mietje noemen. Wie kan éérlijk in den handel zijn?... De menschen willen bedrogen zijn... Maar je vertelt mij niets... je draait er zoo mee ...”

,,Val mij dan niet in de rede. De curator heeft gevraagd waar ’t meel vandaan kwam, heeft ze uitgehoord, is dadelijk naar den rechter commissaris en den officier van justitie gegaan, ’s Middags al had een rechercheur den meelzolder met de kisten goed ontdekt. Ontkennen hielp niet meer. En zij zijn beiden, Vellekooper en Pooter, gisteravond naar den Heiligen Weg gebracht!. . .”

De Leeuw was ontsteld in een armstoel neergevallen.

,,Geef mij een glas water . . .” vroeg hij.

Hij dronk het glas water leeg en zich een beetje herstellend, ging hij voort:

,,Kom, laten wij naar Vlissingen gaan ... Ik moet de lucht in ...”

,,Je trekt het je aan, alsof het je eigen lot is . . .”

,,Wie kan vooruit wat van zijn eigen lot zeggen?» vroeg De Leeuw meer aan zichzelf dan aan Hirschfeld.

„Men kan zooveel zeggen, dat men zich nooit met diefstal inlaat. Dan komt men niet achter de tralies. Dat kan men van zijn lot vooruit zeggen . . .” meende Hirschfeld, een crème Panama opzettend en met De Leeuw, door den winkel naar buiten gaand. Zoodra Hirschfeld de deur van ’t privékantoor had geopend, was ’t in den winkel doodstil. Alle bedienden stonden rechtop en de winkeldochters, die een poosje geleund hadden op een hoek van de toonbank, zitten mochten ze niet, waren ook, met een schrik, als poppen achter de toonbank gaan staan.

De Leeuw voelde zich bedrukt door dit vertoon. Maar Hirschfeld liep met zware, welbewuste stappen naar de voordeur, monsterde de ondergeschikten met gefronste wenkbrauwen.

„Zóó moet je ze hebben,» zei hij buiten tot De Leeuw. -„Wacht even . . .”

Hij keerde terug, wierp nogmaals een blik in den winkel. P-en winkeljuffrouw, den rug van den patroon ziende, vermoeid van ’t staan, was op een spanen doos gaan zitten.