Kalverstraat

Maar Ricardi kon zijn zin niet uitspreken. Een drooge kuch-Tioest overviel hem en hij keerde zich om en gaf bloed op in zijn zakdoek.

„Lastig zoon verkoudheid... Je komt er niet van af...” Halma en De Leeuw keken elkaar veelbeteekenend in de oogen en aan de bittertafel was ’t een oogenblik gedrukt stil. Men wist, dat Ricardi’s vrouw zwaar ziek lag en er waren vage geruchten, niemand wist wie ze ’t eerst verbreid had, dat ze aan een vrouwenziekte leed, waarvan men Ricardi den schuld toeschreef. Deze plotselinge kuchhoest versterkte de vermoedens. Zij zagen het wel dat hij, ondanks zijn robust uiterlijk en zijn door ’t drinken bloedrijk gelaat, in een slecht vel stak.

’s Morgens was De Leeuw bij Hirschfeld binnengewipt.

„Ga je eens mee naar de Korrelbije zien!” gekscheerde hij in een goede stemming.

„Kom even boven!” riep Hirschfeld. Hij hield wel van de Leeuw, tevreden er mee, dat hij 's mans financiëelen toestand kende, want Dietrich had hem herhaaldelijk gezegd, dat hij blij zou wezen als hij er bij De Leeuw met een goed fatsoen uit kon komen, voorzag dat De Leeuw één der eersten zou zijn, die de concurrentie niet vol zou kunnen houden. En nu Bartelkamp en Hoenders vlak over De Leeuw hun groot confectie magazijn zouden beginnen, voelde hij zelfs een beetje medelijden.

„Was giebt’s Neues ?” vroeg Hirschfeld.

„Niets . . . weet jij wat? . . .”

„Heb jij dan niks gehoord van Pooter in de Hoogstraat ?...” „Ja . . . een pleyte van een halve ton ... ’t Is mij erg tegengevallen . . . had jij óók niet gedacht, dat die zaak grooter was? . . . Nöh, ze zullen er óók niet slechter op worden . . .” „Maar heb je dan niks gehoord van Maurits Vellekooper? Man, in welke wereld leef jij, dat je niets verneemt. . .”

De Leeuw verschrikte. Hij herinnerde zich den morgen, toen Vellekooper hem had te verstaan gegeven, dat hij samen met hem goederen uit den boedel kon koopen tegen spotprijs, vóór het faillissement werd uitgesproken.

„Neen . . . niets gehoord . . . vertel mij ’t eens gauw.”

„Een vreeselijke geschiedenis . . . Vellekooper heeft een paar karrevrachten goed weggehaald en op een zolder geborgen van