Kalverstraat

zou hij er kunnen rentenieren als de zaak zoo bleef gaan. Maar hij verging van jaloesie als Hirschfeld terug kwam van inkoopsreizen door Duitschland en dan luid óp in het bierhuis vertelde van de vooruitgang van Frankfurt en van de pracht-stad Berlijn, tienmaal mooier dan Parijs, met breede straten en snelle verkeersmiddelen en café s als paleizen, en „Ge-schaftshauser” als kasteelen, geheel van glas en steen. Dietrich und Cohn hadden op de Hausvogtei-Platz een huis laten bouwen waarin de Nederlandsche bank kon ronddansen en als je uit „Die Zeile” uit Frankfort naar Amsterdam kwam, leek de Kalverstraat een steeg!

Een stille haat kwam in Lotar Richter kiemen tegen den insolenten „Streber." Hirschfeld voelde dat en omdat hij die haat van den Germaan tegen den Jood kénde, maar wist, dat hier de Germaan de zwakste was, vond hij er een satanisch genot in, den ongelukkigen deserteur te plagen, zoo zich wrekend, hij de mislukte, de verbitterde, ondanks allen uiterlijken schijn, diep-ongelukkig en hatend Holland, hatend Duitschland, liefdeloos, dor en leeg van binnen, hij, die het eigen hart gesmoord had.

Kalverstraat.