Mombakkes de groote Comediant

?6

ook wat er in staat en wat je eigendom niet is, voor je zelf alleen houdt. Toen ik zoo uw leeftijd had, heb ik op ’t dorp waar ik woonde, als jong onderwijzer de beschikking gekregen over de biblotheek van een zéér vrijzinnigen dominee. Toen heb ik mij zoo van belle-trie verzadigd, dat ik er te veel van kreeg. Zorg nu maar, dat het u niet net zoo gaat. Tegenwoordig interes-seeren mij nog alleen rechtsgeleerde studie's. En dan minder om het recht zelf, want dat is een fictie, dan wel om de wetsduiding. Voor wie daar gevoel voor heeft gekregen is het interressanter dan belletrie. De geheele belletrie is ten slotte niets anders dan uiting'

o    c>

van zinnelijkheid. Als je zinnelijkheid is bevredigd of je raakt op een leeftijd, waarop je lichaam zwakker wordt, je geestelijkheid sterker wordt ontwikkeld, dan is het met de belletrie als met den jongen, die ouder is geworden en den man in de poppenkast heeft zien stappen. Hij heeft dan geen pleizier meer in de Jan Klaassenboel.”

Hans voelde vriendschap voor den man. Hij zag hem voor zich zitten, keek naar het hooge, schoon-gewelfde voorhoofd, de kleine, rustige, grijze oogen, naar de fijne, goedige handen.

,,Mijnheer, . . . dus die heele. heele bibliotheek staat tot mijn beschikking?”

„De heele zal u weinig bevallen. Maar die kasten daar bij de deur bevatten wat voorloopig we! van uw gading zal blijken. De Fransche, Duitsche en Engelsche klasieken; wat klassieke Nederlanders, Hooft, Vondel, Langendijk, Bredero en dan de geslachten van veertig en zestig. In ’t kleine kastje daar heb je ’t jongste geslacht, Emants, van Loghem, van Sorgen,