Mombakkes de groote Comediant

181

Hij keek nu, over den doek, vragend naar Beer, hopend op een woord van berustigende lof.

Beer bleef zwijgen.

,,Nu?” vroeg Wentinck, de doek van ’t gelaat nemend . . . ,,ben je tevreden?. . .”

Weet je wat van Deyssel van zulk theater heeft gezegd . . .

„Verdomme!” riep van Delft, een dichte rookwolk opblazend en het vuureind van de sigaar onder zijn neus heen en weer bewegend. . .” die zeit net wat ik je zeg . . . Het was verduiveld mooi vanavond, verduiveld mooi . . . een ideaal bordeel . . .”

„En een bordeel-ideaal!” bevestigde Beer.

En ieder van de drie, elkaar aanziende, lachte veelbeteekenend op zijn wijze . . .

Rotterdam, 1916.