95
ledematen en de tong verlamd waren, spuwde ze in de richting van de verpleegster en beet het glas stuk, waaruit deze haar te drinken gaf.
Andrienne moest dien nacht blijven waken. Leonard hield haar gezelschap en de dokter. Tegen den morgen kreeg de zieke een kramp-aanval. Haar armen, die lang slap op het dek hadden gelegen, begonnen zich plotseling te bewegen. De rechter arm draaide snel boven haar hoofd rond, een langen, langen tijd. Toen richtte mevrouw de Clermont zich even op, keek met wijd geopende oogen naar Leonard, wilde nog wat zeggen, maar viel met een zucht in de kussen terug en bleef liggen. De dokter legde zijn oor op het hart der zieke, wachtte even, keek toen naar Leonard en Adrienne.
„Dood ?. . . ." vroeg Leonard met tranen in de oogen.